Anneke

Anneke is een gelukkige vrouw. Ze straalt kalmte uit en heeft een sprankeling in haar ogen. Ook is ze een beetje ondeugend en voelt ze zich volledig vrij. ‘Ik zou zo op de tafel kunnen dansen!’, zegt ze blij.

Haar levensvreugde betekent niet dat Anneke geen uitdagingen op haar pad heeft gekend. Maar ze weet nog precies wanneer ze koos voor geluk. ‘Toen ik zwanger was van mijn oudste dochter was ik zo blij. Als een koe die voor het eerst naar buiten mag, de wei in. Ik vond het een wonder, zo gewenst een kindje krijgen. Toen dacht ik: als je zo blij kunt zijn, dan is verdriet toch alleen maar zonde? Op dat moment koos ik voor geluk. Wat mij sindsdien definieert is wat goed is, het licht. Ik wil weg van het donker.’

Anneke is getrouwd met Ben, haar tweede man. ‘Ben en ik zijn nog niet zo gek lang samen. Mijn eerste huwelijk was een heel gelukkig huwelijk. Dat was de man van mijn dromen. Hij is helaas overleden. En toen ontmoette ik Ben. Ook de man van mijn dromen. Ik ben echt een zondagskind. Dat ik op mijn leeftijd, zulke mooie dingen mag meemaken.’

Dat is dan ook het belangrijkste voor Anneke. Voor oudere mensen zorgen en bij hen zijn hoort hier voor haar bij. ‘Ik heb wat met oudere mensen. Ik had vroeger een buurvrouw, ik noemde haar oma. Ze was zo lief en gaf veel vertrouwen. Zij was voor mij echt een bron van warmte. Ik zal haar nooit vergeten en alle kleine dingen die bij haar hoorden. De associatie met oud zijn of ouder worden is door haar voor mij zo positief, dat ik het helemaal niet erg vind.’