Mijn favoriet: 'Before' trilogie

Net als zo veel mensen heb ik niet één maar vele favorieten. En deze drie films behoren wel tot mijn all time favorites.

Before Sunrise zag ik per ongeluk op tv en ik was meteen verkocht. Twee jonge mensen die elkaar ontmoeten in de trein en in een opwelling hun plannen opzij zetten, de trein uitstappen en een nacht al pratend door Wenen wandelen. Aan het eind beloven ze elkaar opnieuw te zien. Wie deze film in de bioscoop zag moest tien jaar wachten om te weten of ze elkaar ook weer hebben ontmoet (en oh, je gunt het die twee zo!) Ik kwam er sneller achter, want ik zag hem kort voordat Before Sunset in de bioscoop te zien was. Ik ben hem uiteraard gaan zien. Wederom wordt er een hele film lang gepraat en gewandeld (Parijs dit keer), waarbij dezelfde acteurs van tien jaar eerder de rollen van Celine en Jessy met overtuiging vertolken.

Toen weer tien jaar later Before Midnight op het witte doek vertoond werd, móést ik daar natuurlijk naar toe. Ik bereidde me voor op een mogelijke teleurstelling, want een regisseur die er voor de derde keer in slaagt zijn film boeiend te houden door zijn acteurs niet veel meer te laten doen dan wandelen en praten…. Dat leek me toch geen eenvoudige opdracht.

Maar toch! Was het de locatie (een Grieks eiland), de goede acteurs, de schijnbaar luchtige dialogen, de sympathieke hoofdpersonen, de herkenbaarheid van veel dingen, de sfeer in de bioscoop (Springhaver Utrecht en Filmhuis Gouda) of een combinatie ervan? Wie zal het zeggen. Ik heb er in elk geval weer van genoten toen ik deze films onlangs weer zag. Gewoon thuis. Heerlijk.